Σ’αγαπώ και σου γράφω,
πως έφυγες κι έμειναν άδειοι οι δρόμοι,
χτες βράδυ σαν ήρθε η ώρα και σφύριξε πάλι το τραίνο.
"Πάντα από μακριά σ' αγαπώ λες και ήταν γραφτό μου"
Οι γλάροι πετούν απ' το πέλαγος
στο γαλάζιο φευγιό τους
και πάνω στο κύμα το βλέμμα σου καταπράσινο ρόδι.
"Λες και ήταν γραφτό μου τα κόκκινα μάτια".
Πικρή Κυριακή, καλοκαίρι που τρέμει στο γκρίζο.
"Λες και ήταν της μοίρας μου να σ΄ αγγίζω στα βάθη"
και το κύμα να σβήνει σιγά στην ακτή ραγισμένο πια δάκρυ.
