δεν έχω στίχους όμορφους
και κίτρινες παλιές σειρήνες
αρμονίες των ανέμων ικετεύω
φιλί στιφό και δίχως ίχνη
πώς να πορευτώ στο δρόμο σου
βοή σε φέρνει
τα τραγούδια κρύφτηκαν κιτρίνισαν
στις νότες τις καμένες δεν μπορώ να σε ζυγώσω
σε πεσμένα σκαλοπάτια ξεμακραίνεις
ήσκιοι κρεμασμένοι από το τίποτα
κι εγώ δεν βρίσκω χέρι να κρατήσω την εικόνα σου
και πως να σε κρατήσω γκρίζα σκιά στην αγορά
στο χώμα άρρωστα φιλιά
θα γκρεμιστούμε εδώ
τον ήλιο μη ρωτάς
μετά το δειλινό δεν έχει στάση
δεν υπάρχει τίποτα
